Inspiracje

Lata 50.

New look

W pierwszych latach po wojnie w modzie działo się niewiele — brak podstawowych materiałów oraz dodatków krawieckich uniemożliwiały tworzenie wyrafinowanych kreacji, a te, które ostatecznie powstały, sprawiały wrażenie surowych i dość powściągliwych.

W modzie, jak i w życiu, chciano zapomnieć jak najszybciej o minionych czasach nędzy, wojny i ubóstwa, co sprowokowało potrzebę tworzenia mody luksusowej, która nie oszczędza na materiale i błyszczących dodatkach — pojawiła się sukienka koktajlowa.

Przełomowym wydarzeniem w modzie tamtego okresu okazała się kolekcja przygotowana przez Christiana Diora w 1947r., która nadała zupełnie innego wymiaru kobiecej sylwetce podkreślając jej kobiece kształty. W jego kolekcji znalazły się długie do połowy łydki i szerokie spodnie, podkreślające talie dopasowane bluzki, ciuchy akcentujące biodra i wąskie ramiona. Fryzury stały się krótsze, miękko ondulowane. Kobieta musiała być perfekcyjna od stóp do głów.

Moda męska reanimowałą się powoli — początkowo szyto spodnie i górę z różnych materiałów, ale stopniowo odchodzono od tej reguły, by ostatecznie stworzyć jednolite jedno- lub dwurzędowe garnitury które w połączeniu z białą koszulą i wąskim krawatem stały się kanonem męskiej garderoby. Atrybutem mężczyzny stał się kapelusz — jego obecność była nieodzownym elementem stroju. Styl sportowy tolerowano wyłącznie na plaży i ogrodzie.

Moda młodzieżowa rozwijała sie pod dużym wpływem guru rock`n`rolla — Elvisa Presleya. Błyszczące, kolorowe kostiumy były przeciwieństwem stonowanych garniturów noszonych przez dorosłych mężczyzn. Lata 50. przyniosły ze sobą jeansy, które ze statusu spodni roboczych zyskały miano spodni weekendowych i szybko zyskały na popularności. Jeansy uosabiały amerykańską legendę łączoną z wolnością i męskością, a ze względu na swój „robotniczy rodowód” idealnie nadawały się do wyrażenia buntu przeciw zamożnemu mieszczaństwu.

Młodzi mężczyźni z uprzywilejowanych grup społecznych starali przeciwstawić się niedostatkowi minionych lat wystawnym stylem ubierania. Styl ten czerpał inspirację z mody okresu panowania Edwarda VII i przejawiał się w noszeniu wąskich spodni, surdutów i marynarek wciętych w talii z aksamitnymi mankietami i klapami. Odpowiedzią młodzieży z klasy robotniczej na nowobogacki styl edwardiański był szyderczy pastisz w wykonaniu tzw. teddy boys, którzy parodiując go nosili za duże, ciemne, jednorzędowe marynarki poszerzane za pomocą poduszek w ramionach, co nadawało im groteskowego wyglądu.

Źródła:
Historii Mody XX wieku wydawnictwo Konemann
Moda wydawnictwo Taschen
Vogue wydawnictwa archiwalne
Style.com